ID-8. viðauki

VIII. VIÐAUKI

STAÐFESTURÉTTUR

Skrá sem kveðið er á um í 31. gr.

INNGANGUR

Þegar gerðirnar sem vísað er til í þessum viðauka fela í sér hugmyndir eða vísa til málsmeðferðar sem er sérkennandi fyrir réttarreglur bandalagsins, svo sem varðandi

--- inngangsorð;

--- viðtakendur gerða bandalagsins;

--- tilvísanir til yfirráðasvæða eða tungumála EB;

--- tilvísanir til réttinda og skyldna aðildarríkja EB, opinberra stofnana þeirra, fyrirtækja eða einstaklinga hvers gagnvart öðrum; og

--- tilvísanir til málsmeðferðar varðandi upplýsingar og tilkynningar;

gildir bókun 1 um altæka aðlögun, nema kveðið sé á um annað í þessum viðauka.

AÐLÖGUN Á TILTEKNUM SVIÐUM

Að því er þennan viðauka varðar og þrátt fyrir ákvæði bókunar 1 ber að líta svo á að hugtakið ,,aðildarríki`` í gerðunum sem vísað er til feli í sér, auk þeirrar merkingar sem það hefur í viðkomandi EB-gerðum, [Ísland, Liechtenstein og Noreg]^**) [...].^*)
^*) Bókun um breytingu á EES-samningnum, 17. mars 1993.

^**)Ákvörðun nr. 43/2005. (EES-viðbætir 38/26, 28.7.2005). Gildistaka: 12.3.2005.

[Eftirfarandi aðlögunarákvæði gildi fyrir Liechtenstein til 31. desember 2006. Sameiginlega EES-nefndin skal, fyrir þann dag, láta fara fram endurskoðun sem hún kann að byggja ákvörðun sína á þess efnis að viðhalda þeim ráðstöfunum sem kunna að verða taldar viðeigandi, að teknu eðlilegu tilliti til sérstakra landfræðilegra aðstæðna í Liechtenstein og að því marki sem brýn nauðsyn krefur.

Íslenskum og norskum ríkisborgurum og ríkisborgurum aðildarríkja Evrópusambandsins skal aðeins heimilt að taka upp búsetu í Liechtenstein að fengnu leyfi yfirvalda í Liechtenstein. Þeir eiga rétt á að fá fyrrnefnt leyfi samkvæmt þeim takmörkunum einvörðungu sem um getur hér að aftan. Ekkert slíkt búsetuleyfi er nauðsynlegt vegna dvalar sem er skemmri en þrír mánuðir á ári, að því tilskildu að viðkomandi stundi hvorki atvinnu né aðra fasta starfsemi af efnahagslegum toga, eða vegna einstaklinga sem stunda þjónustu yfir landamæri í Liechtenstein.

Skilyrðin sem varða íslenska og norska ríkisborgara og ríkisborgara aðildarríkja Evrópusambandsins geta ekki verði strangari en þau sem varða ríkisborgara þriðju landa.

1. Fjöldi búsetuleyfa sem íslenskum og norskum ríkisborgurum og ríkisborgurum aðildarríkja Evrópusambandsins, sem stunda starfsemi af efnahagslegum toga í Liechtenstein, stendur til boða ár hvert skal ákveðinn með þeim hætti að árleg nettóaukning frá árinu á undan í fjölda ríkisborgara fyrrnefndra landa, sem eru virkir í efnahagslegu tilliti og búsettir í Liechtenstein, sé ekki undir 1,75% af fjölda þeirra 1. janúar 1998. Draga ber fjölda búsetuleyfa til einstaklinga sem öðlast þegnréttindi á einu ári frá grunntölunni sem aukningin fyrir komandi ár er reiknuð út frá. Búsetuleyfi, sem eru veitt umfram lágmarksfjöldann, skal ekki telja með þegar aukningin fyrir komandi ár er reiknuð út.

2. Yfirvöld í Liechtenstein skulu veita búsetuleyfi án allrar mismununar og án þess að raska samkeppni. Veita ber helming nettóaukningar leyfa, sem eru í boði, samkvæmt málsmeðferð sem veitir öllum umsækjendum jafnan rétt.

3. Telja ber íbúa, sem hafa skammtímaleyfi og stunda starfsemi af efnahagslegum toga, með í kvótanum. Slíkum einstaklingum er heimilt að dvelja um kyrrt í Liechtenstein samkvæmt þeim skilyrðum, sem eru skilgreind í samningnum, eftir að leyfið er útrunnið innan kvótans sem miðað var við við komu þeirra inn í landið. Endurúthluta ber leyfinu innan kvótans þegar einstaklingurinn, sem var úthlutað leyfinu, skiptir um búsetu og fer til annars lands. Fjöldi skammtímaleyfa, sem er í boði í þeim tilgangi að stunda starfsemi af efnahagslegum toga, skal ekki víkja meir en sem nemur 10% frá því sem var 1997.

III

Meðlimir í fjölskyldum íslenskra og norskra ríkisborgara og ríkisborgara aðildarríkja Evrópusambandsins, sem hafa löglega búsetu í Liechtenstein, skulu eiga rétt á að fá leyfi sem gildir með sama hætti og leyfi þess einstaklings sem þeir eru háðir. Þeir skulu hafa rétt til að stunda starfsemi af efnahagslegum toga með þeim hætti að telja ber þá með í þeim fjölda leyfa sem eru veitt einstaklingum sem stunda starfsemi af efnahagslegum toga. Hins vegar er óheimilt að skírskota til skilyrðanna, sem um getur í II. lið, í því skyni að synja þeim um leyfi ef árlegum fjölda leyfa, sem einstaklingum, sem stunda starfsemi af efnahagslegum toga, stendur til boða, er náð.

Einstaklingum, sem leggja niður stafsemi af efnahagslegum toga, er heimilt að dvelja um kyrrt í Liechtenstein samkvæmt skilyrðum sem eru skilgreind í reglugerð framkvæmdastjórnarinnar (EBE) nr. 1251/70 frá 29. júní 1970 um rétt launþega til að dveljast áfram á yfirráðasvæði aðildarríkis eftir að hafa gegnt starfi í því ríki(3(3) Stjtíð. EB L 142, 30.6.1970, bls. 24. ) og í tilskipun ráðsins 75/34/EBE frá 17. desember 1974 um rétt ríkisborgara aðildarríkis til að dveljast áfram á yfirráðasvæði annars aðildarríkis eftir að hafa starfað þar sjálfstætt(4(4) Stjtíð. EB L 14, 20.1.1975, bls. 10. ): þeir verða hvorki taldir framar með í þeim fjölda leyfa sem einstaklingum, sem stunda starfsemi af efnahagslegum toga, stendur til boða né verða þeir taldir með í kvótanum sem er skilgreindur í IV. lið.

Árlegur 0,5% viðbótarkvóti, á sömu forsendum og um getur í II. lið, skal standa einstaklingum til boða sem óska að taka upp búsetu á grundvelli réttinda sem eru skilgreind í tilskipun ráðsins 90/365/EBE frá 28. júní 1990 um búseturétt(5(5) Stjtíð. EB L 180, 13.7.1990, bls. 26.), tilskipun ráðsins 90/364/EBE frá 28. júní 1990 um búseturétt launþega og sjálfstætt starfandi einstaklinga sem hafa látið af störfum(6(6) Stjtíð. EB L 180, 13.7.1990, bls. 28.) og tilskipun ráðsins 93/96/EBE frá 29. október 1993 um búseturétt námsmanna(7(7) Stjtíð. EB L 317, 18.12.1993, bls. 59.).

II. liður gildir að breyttu breytanda.

1. Liechtenstein er heimilt að halda í gildi í fimm ár innlendum ákvæðum sem gera árstíðabundnu vinnuafli ásamt fjölskyldumeðlimum skylt að yfirgefa landsvæði Liechtenstein í að minnsta kosti þrjá mánuði þegar árstíðabundið leyfi er útrunnið. Óheimilt er að slíkir einstaklingar séu háðir frekari takmörkunum. Endurnýja ber árstíðabundin leyfi með sjálfvirkum hætti fyrir starfandi einstaklinga á árstíðabundnum grundvelli sem hafa starfssamning við endurkomu til Liechtenstein. Fjöldi leyfa sem stendur árstíðabundnu vinnuafli með íslenskan og norskan ríkisborgararétt og ríkisborgararétt í aðildarríkjum Evrópusambandsins til boða skal ekki vera minni en fjöldi leyfa sem var veittur 1997 að frádregnum fjölda leyfa fyrir einstaklinga sem njóta góðs af afnámi hafta í samræmi við eftirfarandi málsgrein.

2. Ákvarða ber fjölda einstaklinga, sem eru undanþegnir þeirri kvöð að yfirgefa landsvæði Liechtenstein ár hvert, sem fjölda leyfa í umferð deilt með fjölda ára sem eftir er fram til þess að aðlögunartímabilinu fyrir árstíðabundið vinnuafl lýkur. Ákveða ber röð einstaklinga, sem njóta munu góðs af afnámi hafta, með fjölda endurnýjaðra leyfa fyrir árstíðabundið vinnuafl í réttri röð og með útgáfudagsetningu fyrsta leyfis af því tagi innan sömu raðar.

3. Einstaklingum, sem hafa notið góðs af afnámi hafta í samræmi við síðustu málsgrein, skal ekki fundinn staður innan kvótanna í samræmi við II. og IV. lið. Slíkir einstaklingar verða hins vegar taldir með í tilviki fjölskyldumeðlima sem taka upp starfsemi af efnahagslegum toga í samræmi við III. lið.

Umsækjendum um búsetuleyfi skal berast skriflegt svar eigi síðar en í lok þriðja mánaðar frá dagsetningu umsóknar. Umsækjendum sem er hafnað ber að svara skriflega þar sem höfnun þeirra er rökstudd. Þeir skulu njóta sömu lagaúrræða og ríkisborgarar Liechtenstein að því er varðar stjórnvaldsákvarðanir.

VII

Einstaklingur, sem starfar í Liechtenstein en hefur ekki búsetu þar (launþegi sem sækir vinnu yfir landamæri), skal snúa dag hvern til heimalands síns.

VIII

Liechtenstein skal láta öðrum samningsaðilum og Eftirlitsstofnun EFTA í té allar nauðsynlegar upplýsingar til að unnt sé að fylgjast með því að farið sé að ákvæðum þessa viðauka.]^*)
^*) Ákvörðun nr. 191/99. (EES-viðbætir nr. 14/217, 15.3.2001). Gildistaka: 1.6.2000.

GERÐIR SEM VÍSAÐ ER TIL

1. 361X1201/bls. 32/62: Almenn áætlun um afnám hafta á rétti til að veita þjónustu (Frönsk útgáfa: Stjtíð. EB nr. 2, 15.1.1962, bls. 32; Ensk útgáfa: Ensk sérútgáfa (2. ritröð) IX, bls. 3).

Ákvæði almennu áætlunarinnar skulu, að því er þennan samning varðar, aðlöguð sem hér segir:

a) Í fyrsta undirlið fyrstu málsgreinar III. bálks komi tilvísun í 32. gr. samningsins í stað tilvísunar í 55. gr. EBE-sáttmálans.

b) Í öðrum undirlið fyrstu málsgreinar III. bálks komi tilvísun í 33. gr. EES-samningsins í stað tilvísunar í 56. gr. EBE-sáttmálans.

c) Í þriðja undirlið fyrstu málsgreinar III. bálks komi tilvísun í 38. gr. samningsins í stað tilvísunar í 61. gr. EBE-sáttmálans.

d) Í fyrstu málsgrein VI. bálks komi tilvísun í 30. gr. samningsins í stað tilvísunar í 3. mgr. 57. gr. EBE-sáttmálans.

2. 361X1202/bls. 36/62: Almenn áætlun um afnám hafta á staðfesturétti (Frönsk útgáfa: Stjtíð. EB nr. 2, 15.1.1962, bls. 36; Ensk útgáfa: Ensk sérútgáfa (2. ritröð) IX, bls. 7).

Ákvæði almennu áætlunarinnar skulu, að því er þennan samning varðar, aðlöguð sem hér segir:

a) Í fyrstu málsgrein I. bálks gildi fyrsta klausan fram að ,,sjálfstæði sem fæst eftir að sáttmálinn hefur öðlast gildi`` ekki.

b) Eftirfarandi málsgrein bætist við I. bálk:

,,Líta ber á tilvísanir í lönd og yfirráðasvæði handan hafsins í ljósi ákvæða 126. gr. samningsins.``

c) Í fyrstu málsgrein V. bálks komi tilvísun í 30. gr. samningsins í stað tilvísunar í 3. mgr. 57. gr. EBE-sáttmálans.

d) Í VII. bálki komi tilvísun í 61. gr. o. áfr. samningsins í stað tilvísunar í 92. gr. o. áfr. EBE-sáttmálans.

3. [32004L0038: Tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2004/38/EB frá 29. apríl 2004 um rétt borgara Sambandsins og aðstandenda þeirra til frjálsra flutninga og búsetu á yfirráðasvæði aðildarríkjanna, um breytingu á reglugerð (EBE) nr. 1612/68 og um niðurfellingu tilskipana 64/221/EBE, 68/360/EBE, 72/194/EBE, 73/148/EBE, 75/34/EBE, 75/35/EBE, 90/364/EBE, 90/365/EBE og 93/96/EBE (Stjtíð. ESB L 158, 30.4.2004, bls. 77), með leiðréttingum sem birtar hafa verið í Stjtíð. ESB L 229, 29.6.2004, bls. 35, Stjtíð. ESB L 30, 3.2.2005, bls. 27, og Stjtíð. ESB L 197, 28.7.2005, bls. 34).

Ákvæði tilskipunarinnar skulu, að því er samning þennan varðar, aðlöguð sem hér segir:

a) Ákvæði tilskipunarinnar gilda, eftir því sem við á, á sviðum sem falla undir þennan viðauka.

b) Ákvæði samningsins taka til ríkisborgara samningsaðila. Aðstandendur þeirra, eins og þeir eru skilgreindir í tilskipuninni, sem eru ríkisborgarar í löndum utan EES, skulu njóta tiltekinna réttinda samkvæmt tilskipuninni.

c) Í stað hugtaksins „borgarar Sambandsins“ komi hugtakið „borgarar aðildarríkja EB og EFTA-ríkjanna“.

d) Í stað orðsins „sáttmálanum“ í 1. mgr. 24. gr. komi orðið „samningnum“ og í stað orðanna „afleiddri löggjöf“ í sömu málsgrein komi orðin „afleiddri löggjöf sem felld hefur verið inn í samninginn“. ]*)